Heeft Dennis nu zijn droombaan aan de wal gevonden?

Studie met actie

Dennis groeit op in het fraaie noordoosten van Nederland. Zijn jeugd speelt zich af in Roden, Appelscha en Leek. Met gemak doorloopt hij zijn schooltijd. Als hij met zijn vwo-diploma op zak zegt niet naar de universiteit te willen, zijn er verbaasde reacties. Maar Dennis is resoluut; hij wil ‘een studie met actie’. Tijdens een ‘School at Sea’ programma van zes weken waarbij Dennis meevaart op een groot zeilschip leert hij wat die studie met actie moet zijn. Het varen, de hiërarchie, de structuur aan boord geven hem een veilig gevoel. Zijn beslissing staat vast: hij gaat naar zee als machinist!

Op naar Terschelling

De Open Dag bij de zeevaartschool op Terschelling voelt voor Dennis als thuiskomen. Hij heeft weinig moeite met de studie en geniet van het studentenleven. Enthousiast noemt hij dit de ‘beste tijd van zijn leven’. Het groepsgevoel en het feit dat iedereen uiteindelijk in hetzelfde uniform rondloopt noemt hij als positieve kanten van de opleiding. Hij kiest bewust voor de richting Engineering en voor een toekomst in overall.

Smullen

Zijn stagetijd begint bij Wagenborg. Bij deze rederij zoekt hij de gezonde basis voor de zeeman zonder zich te hoeven bezighouden met bijzondere schepen, motoren of lading. Hij wil vooral “de theorie van school omzetten in de praktijk”. Op de Reestborg vaart hij tussen Nederland en Rusland en tussen Spanje en Noorwegen. Door eerst alle nautische stageopdrachten af te ronden, kan hij zich daarna focussen op de machinekamer. Dankzij de goede begeleiding en fijne werksfeer leert hij er veel. Eenmaal terug op school volgt Dennis de minor Electra om nog breder inzetbaar te zijn in de techniek achter het varen. Voor zijn tweede stage stapt hij aan boord van een baggerschip van Van Oord. En daar begint de jongensdroom pas echt. “Alles is groter, zwaarder, er gaat ook veel meer stuk”. Daar smullen machinisten van. Aan boord van een steenstorter maakt hij dan ook kennis met het echte grove werk. “Hier was het echt rammen en beuken, zo gaaf”, zegt Dennis.

Jongensdroom deel 2

Na zijn studie gaat Dennis onder contract bij Van Oord. Op de cutterzuiger Artemis start hij als machinist en weet hij zich enorm te ontwikkelen. Het zijn pittige omstandigheden tijdens het baggeren in het Midden Oosten, maar Dennis geniet ervan. “De prachtige werken en het enorme geweld vind ik fantastisch”. Ook leert hij welke managementstijl het beste werkt bij onder stressvolle en hectische omstandigheden. Tijdens de vele reizen weet Dennis zich hierover een aardig beeld te vormen en raakt hij geïnteresseerd in wat mensen bindt en wat niet. Na twee jaar stapt hij over op de Maxima waar hij veel kan sleutelen en meer kennis en ervaring opdoet. De band met zijn collega’s, het samenwerken en het zoeken naar allerlei technische oplossingen blijven hem bij.

No-nonsense works manager

Na drie jaar op zee wil Dennis toch graag langer thuis zijn. Het valt hem steeds zwaarder om na een verlof weer naar zee te vertrekken. Dennis besluit contact te leggen met Skick en heeft al snel een aantal gesprekken met Hiddo en Joost. Tijdens de gesprekken blijkt dat Dennis weliswaar een no-nonsense machinist is, maar dat hij ook geïnteresseerd is in leidinggeven. Mensen samenbrengen, werken in teams met een gezamenlijk doel staan op zijn wensenlijst voor een baan aan de wal. Wensen die goed aansluiten bij de profielschets voor de rol van works manager bij WIND.

In de twee maanden dat Dennis actief is bij WIND is hij snel enthousiast geraakt over zijn nieuwe functie. Hiervoor regelt hij alles wat nodig is voor de teams die werken aan kabelprojecten. “Soms is dat statisch vanachter een bureau en soms heel dynamisch met de teams samen”. Dennis: “… als works manager kan ik helemaal mezelf zijn. Ik heb veel aan mijn kennis en ervaring uit de zeevaart.” Op de vraag of hij de machinekamer mist, zegt hij “ik mis het leuke sleutelen en een paar goede collega’s, maar dat is het wel. Ik geniet nu echt van het samenwerken en het feit dat ik voor allerhande zaken oplossingen kan bedenken. Daarbij ben ik nu degene die de rust bewaart. En ook dat bevalt me heel goed.”